“Βγήκε και δεν βγήκε. Αυτή είναι η απάντηση. Η λογική του έργου ήταν να τρέξεις μια προσαρμογή, μια προσομοίωση”, είπε ο δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Μπακογιάννης απαντώντας σε ερώτημα αν το στοίχημα του Μεγάλου Περίπατου, του “βγήκε”.
Ομολογίας αποτυχίας του μεγαλεπήβολου εγχειρήματος; Η πρώτη φάση που στοίχισε στα ταμεία του δήμου γύρω στα 2 εκατομμύρια ευρώ και αποτέλεσε σημείο σκληρής κριτικής και τριβής, φαίνεται να μην ικανοποίησε ούτε τον εμπνευστή της. Η σημερινή εικόνα του κέντρου έχει απογοητεύσει όσους περίμεναν μια μεγάλη αλλαγή, να αποκτήσει το κέντρο προσωπικότητα και να αναδειχθεί η μοναδικότητα και η λαμπρότητα της Ιστορίας της. Δεν αξίζει στην Αθήνα ούτε το πριν αλλά ούτε και το σήμερα.
Αυτό αποδέχτηκε και ο ίδιος μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ και ανέφερε ότι ετοιμάζει κάτι πραγματικά δυνατό, “αδειάζοντας” ότι έχει γίνει μέχρι σήμερα. “Θα γίνει μια νέα διαμόρφωση όλης της Πανεπιστημίου, καινούργια πεζοδρόμια, καινούργια όλα. Ξεχάστε την Πανεπιστημίου που ξέρατε. Ξεχάστε την. Πάμε για κάτι καινούργιο, πάμε για κάτι διαφορετικό. Πάμε να αλλάξουμε την πόλη. Αυτό είναι το έργο που θα παρουσιαστεί πολύ σύντομα, θα συζητηθεί, θα τεθεί σε διαβούλευση” υπογράμμισε ο δήμαρχος Αθηναίων.
Ο κ. Μπακογιάννης προσπαθώντας να μπαλώσει τη σημερινή αποτυχία, μείωσε την αξία της υπάρχουσας παρέμβασης , χαρακτηρίζοντας την προσωρινή. Συγκεκριμένα ανέφερε:” Ότι, έχουμε κάνει μέχρι στιγμής είναι προσωρινό, αυτή είναι η λογική. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ανάπλαση να βάψεις ένα οδόστρωμα ή να βάλεις μια ζαρντινιέρα. Εμείς τι θέλαμε να κάνουμε; Θέλαμε να βρούμε έναν πρόχειρο τρόπο και προσωρινό κυρίως, δηλαδή ότι κάνουμε να μπορούμε να το μετακινήσουμε. Στην πραγματικότητα προσπαθείς να ζωγραφίσεις πριν αρχίσεις να σκάβεις”.
“Έχω φάει πολύ ξύλο για τον Μεγάλο Περίπατο. Δεν σας κρύβω ότι το περίμενα ότι θα φάω το ξύλο γιατί ο δήμαρχος αν θέλει να αλλάξει την πόλη θα φάει το ξύλο. Το βασικό συμπέρασμα από τις επικρίσεις αυτές είναι ότι υπάρχουν ακόμη πολλοί Αθηναίοι που δεν έχουν παραδοθεί και που νοιάζονται για την πόλη και η δυναμική αυτή είναι που θέλουμε να αξιοποιήσουμε για να προχωρήσουμε μπροστά”, κατέληξε με δόση αυτοκριτικής , δικαιολογώντας όσους προέβαλαν και δικαίως ενστάσεις για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση του Μεγάλου Περιπάτου, με αυτή την μορφή.
Το ερώτημα όμως που προκύπτει είναι γιατί έπρεπε να σπαταληθούν 2 εκατομμύρια ευρώ, με τέτοια βιασύνη και προχειρότητα σε ένα πρότζεκτ που εξαρχής φαινόταν ότι θα καταρρεύσει. Οι δοκιμές μπορεί να είναι σκόπιμο να γίνονται αλλά αυτές δεν ήταν δοκιμές για την επόμενη μέρα. Κάποιοι επιτήδειοι σχεδίασαν ένα “έκτρωμα” και δεν σεβάστηκαν πολιτισμικά, ιστορικά και κοινωνικά την Αθήνα. Ουδείς εξ αυτών δεν ανέλαβε την ευθύνη για το φιάσκο και βγήκε ο δήμαρχος της πόλης να αποδεχτεί μια αστοχία.
Όσο για τις εξπρές διαδικασίες , την ποιότητα κατασκευής και το κόστος ακούστηκαν πολλά, γράφτηκαν περισσότερα και σίγουρα όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά.
Είναι κρίμα γιατί μια ουσιαστική παρέμβαση που την έχει ανάγκη η Αθήνα, για να γίνει μια σύγχρονη και ανθρώπινη πόλη ,που θα αναδείξει την Πολιτισμική της λάμψη, “κάηκε” χωρίς λόγο και αιτία.