Οι “κλιματικοί πρόσφυγες” δεν αναγνωρίζονται από το διεθνές δίκαιο. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο καθεστώς για την προστασία τους; Οι απόψεις διίστανται, ακόμη και όταν όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.
Το 2009 η κυβέρνηση των Μαλδίβων πραγματοποίησε μια συμβολική υποβρύχια συνάντηση για να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο σχετικά με την υπαρξιακή απειλή που συνιστά η άνοδος της στάθμης της θάλασσας για το χαμηλό νησιωτικό έθνος τους. Εικόνες υπουργών της κυβέρνησης, ντυμένων με εξοπλισμό κατάδυσης και συγκεντρωμένων γύρω από ένα τραπέζι έξι μέτρα κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, μεταδόθηκαν σε όλο τον κόσμο.
Αύξηση της στάθμης της θάλασσας, ξηρασία, πλημμύρες, κατολισθήσεις, πυρκαγιές – οι φυσικές καταστροφές που προκαλούνται από το κλίμα έχουν οδηγήσει περισσότερους από 220 εκατομμύρια ανθρώπους μακριά από τα σπίτια τους τα τελευταία δέκα χρόνια, σύμφωνα με το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR). Οι πληγέντες πέφτουν συχνά ανάμεσα στις ρωγμές του διεθνούς δικαίου και πολλοί μένουν χωρίς τη δέουσα νομική προστασία.
Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες του 1951 δεν αναγνωρίζει την κλιματική αλλαγή και τις επιπτώσεις της ως βάση για την αναζήτηση ασύλου.
Διαβάστε περισσότερα στο A European Perspective.