Η 19η Μαΐου για τους Ελληνες Ποντίους είναι ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των 353.000 προγόνων τους, που εξολόθρευσαν οι Τούρκοι και απαιτούν, όπως πάντα, τη διεθνή αναγνώρισή της.
Οι διωγμοί εναντίον των Ελλήνων του Πόντου από τους Οθωμανούς άρχισαν στα τέλη του 19ου αιώνα κατά διαστήματα, με μετατοπίσεις χριστιανικών πληθυσμών, και εντάθηκαν το 1914, με την εμφάνιση του Κινήματος των Νεοτούρκων που διδάχτηκαν από τους Γερμανούς συμβούλους τους πώς να εξοντώσουν τους χριστιανικούς λαούς (Ελληνες, Αρμενίους και Ασσυρίους) για να γίνει η Τουρκία αμιγής μουσουλμανική χώρα.
Για πρώτη φορά συνέβαινε τέτοια υποχρεωτική ανταλλαγή και σε τέτοια έκταση!
Το σχέδιο της ανταλλαγής των πληθυσμών, όπως εγνώσθη, ανήκε στον Νορβηγό δόκτορα Νάνσεν, στον οποίο η Κοινωνία των Εθνών ανέθεσε το 1922 να μελετήσει το θέμα των προσφύγων της Εγγύς Ανατολής, ενώ ο Τούρκος εκπρόσωπος Χαμίτ διατύπωσε πρώτος τον όρο της υποχρεωτικής ανταλλαγής, του δράματος δηλαδή του Ελληνισμού.
Η ανθρωπότητα αισθάνθηκε ρίγος, όταν άνθρωποι άρχισαν να ξεριζώνονται υποχρεωτικά από τις πατρίδες τους και να ανταλλάσσονται κατά χιλιάδες, εκατομμύρια, σαν κοπάδια ζώων!
Οι Ελληνες του Πόντου, σύμφωνα με υπολογισμούς του Γεώργιου Βαλαβάνη, άφησαν πίσω τους κτηματική περιουσία άνω των 25 εκατ. χρυσών τουρκικών λιρών, ενώ η κινητή περιουσία που εγκατέλειψαν στα χέρια των Τούρκων (έπιπλα, κοσμήματα, ενδύματα, γραμμάτια, χρεόγραφα, χρήματα κ.λπ.) εκτιμάται σε 89.950.000 χρυσές τουρκικές λίρες, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται η αξία από εισοδήματα κτημάτων, κοινοτικών, μοναστηριακών και εθνικών περιουσιών, σχολείων, εκκλησιών και ιδρυμάτων.
