Φαίνεται να προετοιμάζεται για μια αναπόφευκτη επιδείνωση των σχέσεών του με τις άλλες μεγάλες δυνάμεις, ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ μόλις ενέκρινε ένα νέο, πολύ ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο, δίνοντας στο Κομμουνιστικό Κόμμα, το οποίο ελέγχει, μεγαλύτερη εξουσία να ανταποκρίνεται στις ξένες οικονομικές κυρώσεις και καταπολέμηση αυτού που το Πεκίνο αποκαλεί «δυτική ηγεμονία».
Συγκεντρωμένος σε έξι κεφάλαια, ο νέος νόμος για τις εξωτερικές σχέσεις, ο οποίος επικυρώθηκε αυτή την εβδομάδα από τη μόνιμη επιτροπή του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου -η συνέλευση που επικυρώνει χωρίς συζήτηση τις αποφάσεις του καθεστώτος- πρέπει να χρησιμεύσει ως βάση, από την 1 η Ιουλίου σε όλους της εξωτερικής πολιτικής της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου. «Το κείμενο κωδικοποιεί τις προτεραιότητες της κινεζικής εξωτερικής πολιτικής και πλαισιώνει άλλους νόμους που διέπουν διαφορετικές πτυχές των εξωτερικών σχέσεων», δήλωσε ο υπότροφος της Νομικής Σχολής του Γέιλ, Moritz Rudolf.
Το κείμενο εποπτεύει έτσι την προηγούμενη νομοθεσία για τις ξένες επενδύσεις, την καταπολέμηση των διεθνών κυρώσεων ή ακόμη και ξένων ΜΚΟ και, σύμφωνα με το Πεκίνο, καθιστά δυνατή την κάλυψη των νομικών κενών που μέχρι στιγμής έχουν αποδυναμώσει τον νομικό μηχανισμό των απαντήσεών του στα μέτρα αντιποίνων που έλαβε. από άλλες χώρες. Ενώ διευκρινίζει τις εξουσίες των διαφόρων κυβερνητικών θεσμών, το κείμενο σημειώνει ότι η διεύθυνση των εξωτερικών σχέσεων του Πεκίνου είναι ευθύνη της ηγεσίας του ΚΚ, και συνεπώς του γενικού γραμματέα του, Σι Τζινπίνγκ, ο οποίος δεν έχει σταματήσει τα τελευταία χρόνια να ενισχύει τον έλεγχο της διεξαγωγής των υποθέσεων της χώρας.
Ο Νόμος για τις Εξωτερικές Σχέσεις θα προστατεύσει καλύτερα την κυριαρχία, την εθνική ασφάλεια και τα αναπτυξιακά συμφέροντα της Κίνας για να επιτρέψει την αναγέννηση του έθνους δήλωσε ο Zhao Leji, πρόεδρος της μόνιμης επιτροπής της Κίνας. Συνέλευση. Αναφερόταν, λοιπόν, στον «αγώνα» του Σι Τζινπίνγκ να επαναφέρει τη χώρα στην παλιά της αίγλη και ισχύ διαγράφοντας τις ταπεινώσεις που επιβλήθηκαν, σύμφωνα με τον ίδιο, από ξένες δυνάμεις τα 100 χρόνια πριν από την άνοδο του Κόμματος στην εξουσία το 1949.